Dag 08: Magic Kingdom

Als mijn ouders op staan deze ochtend, hangen er op magische wijze ineens slingers en een bord met Hoera 65 op de deur. Jaja, mijn moeder wordt vandaag 65 jaar.

20200206_073447

Na het ontbijt maken we ons gereed voor weer een dagje Disney. Dit keer is Magic Kingdom aan de beurt. Voordat we wegrijden, maken we nog een restaurant reservering bij Tony’s voor vanavond. We willen het vuurwerk niet missen, dus kunnen we niet al te laat gaan eten. We reserveren voor 17.20 uur een tafel, zodat we mooi op tijd op het plein voor het kasteel kunnen gaan staan. Mijn moeder wil graag vuurwerk op haar verjaardag, dan kan ze dat krijgen ook!

Als we van het terrein hier wegrijden, zien we dat we rond 9 uur bij Magic Kingdom zijn. Onze eerste fastpass gaat in om 9.15 uur, dus dat is mooi getimed. Of toch niet? We zijn helemaal vergeten dat je ook nog eerst met de monorail naar het park moet. Woops.

20200206_090018

20200206_090703

We parkeren de auto bij Simba in rij 119 en gaan dan met het trammetje naar de opstapplaats voor de monorail. Het is behoorlijk druk, maar na twee treintjes wachten, mogen wij.

20200206_09240420200206_09282420200206_093910

Dan zijn we ineens bij de ingang van Magic Kingdom. Daar gaan we in de rij staan voor de security check. Mijn ouders en Martijn hebben geen tas bij zich, dus zijn er snel door heen. Ik blijf achter met de tas, maar op zich gaat dat ook wel voorspoedig. Dan zie ik een bericht in de app dat Space Mountain momenteel in storing is. Laten we daar nu nét een fastpass voor hebben. We krijgen de mogelijkheid om deze fastpass op een later tijdstip in te zetten. Dit mag voor Space Mountain zijn, maar ook ieder andere attractie. Ach, we zien wel waar we voor kiezen. Laten we eerst maar naar Guest Relations gaan. Want bij een verjaardag, hoort een button!

Na een minuut of tien wachten, zijn we aan de beurt. Voor mijn moeder een button met “Happy Birthday” en voor ons drieën een button met “I’m celebrating”. Naast City Hall staat Sneeuwwitje te wachten om op de foto te gaan. Nou vooruit dan.

20200206_165926

38204112-8fc7-4fef-a4d2-861ffe53f02b

Inmiddels is het alweer bijna tijd voor onze eerste fastpass voor Pirates of the Caribbean. Dat zou oorspronkelijk onze tweede zijn, maar door het uitvallen van Space Mountain, is het nu dus onze eerste fastpass geworden.

20200206_101631

20200206_103111

e019b68f-5e15-45e1-ae1e-0ef1915f1ffb

We hoeven niet lang te wachten en zitten dan in een bootje. We varen door de wereld van de piraten en hebben zelfs een heuse splash. Al stelt die niet veel voor. Te snel naar onze zin zijn we alweer terug bij het begin. In mijn herinnering was het rondje groter, maar helaas. Dan lopen we naar de buren: Jungle Cruise. Helaas hiervoor geen fastpass en wachten hier zo’n 80 minuten voor. Dan mogen we, wederom in een bootje, in stappen. Ditmaal varen we door de junglewereld.

20200206_11163220200206_11570420200206_11583820200206_120016

Na Jungle Cruise is het alweer na 12-en en omdat we niet al te laten eten vanavond, is het wellicht ook wel verstandig om niet al te laat te gaan lunchen. We besluiten om onze lunch te nuttigen met zo’n heerlijk ananasijsje. Dat hebben mijn ouders in Anaheim ook gehad, dus ik hoor al weken: ik wil wel zo’n ananasfloat gaan eten he. Prima, kan geregeld worden Winking smile

Bij Aloha Isle kopen we twee Dole Whip Pineapple Floats voor mijn ouders en voor Martijn en mijzelf kopen we de Kakamora Float. Dat is een ijsje met kokosnoot, blue curaçao siroop en ananassap. Het smaakt echt ver-ruk-ke-lijk. Alleen een beetje jammer dat het zo snel smelt. Hierdoor drupt het van alle kanten. Wat een kliederboel zeg. Het geeft enorme plakhanden. Snel na het nuttigen maar even de handen wassen.

20200206_12135320200206_12145420200206_12180420200206_121841

Dit doen we bij een toilet naast Splash Mountain. Helaas is die attractie gesloten voor onderhoud. Erg jammer, want die vinden we eigenlijk alle vier erg leuk. Mijn ouders hebben deze ook gedaan in Anaheim en ze weten dat nog goed te herinneren. Inmiddels is de fastpass voor Big Thunder Mountain ingegaan. Normale wachttijd is zo’n anderhalf uur, maar wij wachten maar een goed tien minuten. Het blijft echt een geweldige attractie. En hij is ook zo lekker lang.

20200206_131304_017

Daarna wandelen we naar Haunted Mansion. Helaas zullen we hier ook moeten aansluiten in de rij. Het is behoorlijk warm. Zo’n 30 graden. Ze geven voor vanavond, vanaf een uur of tien, slecht weer aan. Dat kan ook niet anders, want het voelt zo broeierig. Het is erg bewolkt, maar met die warmte geeft dat toch een benauwd gevoel. Na een goed zeventig minuten wachten, zitten we in een karretje.

Collage_Fotor

Naast Haunted Mansion ligt It’s a Small World. Veertig minuten staat er. Prima! Maar als we vijf minuten in de rij staan, zien we dat Seven Dwarfs Mine train een 120 minuten wachttijd heeft. Aangezien we ook nog Space Mountain willen gaan doen én om 17.20 uur gereed moeten zijn voor het eten, gaan we liever in de rij bij Seven Dwarfs wachten.

Het wachten kruipt echt voorbij. De wifi is in het park ook niet heel stabiel, dus dan duurt het wachten nóg langer. Uiteindelijk zitten we om 16.20 uur in een karretje. Op één minuut na twee uur gewacht. Je moet er iets voor over hebben. De rit is namelijk echt wel de moeite waard.

7ab87105-0fae-48d3-b44b-b596a275f789d9365749-896c-4ca7-9416-4cf14fa29349

Dan lopen we naar Mickey’s PhilharMagic. We hebben nét de show gemist, waardoor we een minuut of twintig moeten wachten voor de volgende show. Prima.

Als we zitten in het theater, het 3D-brilletje op zetten en de film begint… hebben we alle vier last van een wazig beeld. Hij lijkt af en toe niet scherp en je moet ook steeds scheel kijken. Zou de kwaliteit zo erg achteruit zijn gegaan? We kunnen ons namelijk niet herinneren dat het zo slecht gesteld was met deze film. Wel is en blijft hij erg leuk.

Daarna lopen we naar Space Mountain. Maar als we daar aan komen, zien we dat hij wederom een storing heeft. We worden verzocht door de castmembers om naar Guest Relations te gaan, zodat we onze fastpass weer om kunnen laten zetten naar een andere dag. Omdat wij eigenlijk geen extra dag Magic Kingdom gepland hebben, proberen we te regelen dat we voor morgen in Animal Kingdom een fastpass voor Avatar kunnen krijgen.

Bij Guest Relations hoeven we niet te wachten en we leggen onze situatie uit. Ze had al begrepen dat Space Mountain storing heeft en biedt ons nieuwe fastpassen aan voor morgen. Deze mogen we voor elke attractie in Animal Kingdom gebruiken behálve voor Avatar. Damn, helaas… Maar goed, toch fijn een vierde fastpass voor morgen. Waarschijnlijk gaan we die gebruiken voor Dinosaur.

We lopen naar het gebouw tegenover Guest Relations, want daar zit Tony’s Town Square Restaurant. We moeten een goed vijf minuten wachten en dan worden we naar onze tafel gebracht. Martijn en mijn ouders kiezen de spaghetti met gehaktballetjes en ik bestel de pasta met kip in Alfredo saus. We nemen er een biertje bij en uiteraard ook de jarige job. Proost!

20200206_17430120200206_175133
20200206_175144

Na het eten bestellen we ook nog een toetje. Mijn ouders delen een vanille ijsje en Martijn en ik delen een tiramisu. Toen ik hier in 2011 met mijn verjaardag gegeten heb, kreeg ik een apart toetje met een kaarsje. Maar helaas, vandaag niet. Blijkbaar is het afgeschaft ofzo? Evengoed smaakt het allemaal prima.

20200206_181514

Na het eten is het nog te vroeg om een plekje te zoeken op het plein. We lopen wat winkeltjes in en uit, maar kopen verder niets. Dan om iets na 7-en lopen we naar het plein. We denken een leuk plekje gezien te hebben, maar dan wordt er omgeroepen dat er door de vele wind vandaag geen vuurwerk is. Wel komt er op het kasteel laserprojectie. Nou, daar doen we het niet voor hoor. We willen vuurwerk! Erg jammer dat nu net op mijn moeders verjaardag er geen vuurwerk is. Maarja, het weer heb ik helaas niet in de hand. In de app zien we dat Space Mountain nog steeds storing heeft. We besluiten dan maar om richting It’s a small world te lopen. Pikken we die toch ook maar weer mooi mee. Hier is totaal geen wachttijd en mogen we meteen in een bootje stappen. Nou, gelukkig dat dat vanmiddag hier maar niet op gewacht hebben.

20200206_19144120200206_193025
20200206_19145620200206_19162820200206_19221820200206_192639

Na deze boottocht lopen we naar de uitgang. Het is nog maar half 8 en dat geeft ons mooi de gelegenheid om niet met de gehele meute naar de uitgang te lopen. Na de show is het park dicht en loop je al schuifelend met de hele bups naar de uitgang. En dat kan een behoorlijke tijd duren. Op Mainstreet laten we ons nog mooi op de foto zetten met het kasteel op de achtergrond.

4a6e31f5-391d-433a-8b37-d31530ae1cf2

67f34097-7047-4ed2-8f24-9ca727500fed-gewassen

We besluiten om niet met de monorail naar de opstapplaats voor het trammetje te gaan, maar met de boot. Nog voor 20.00 uur vaart de boot weg. Jammer dat we niet een boot later genomen hebben, want dan hadden we wellicht nog wat projectie op het kasteel gezien, aangezien je een goed uitzicht op het kasteel hebt vanaf de boot.

Dan weer met het trammetje terug naar parkeerplaats Simba en de auto is snel gevonden. Onderweg terug naar ons appartement tanken we de auto weer vol en eenmaal op de bank in ons onderkomen kijken we eerst een aflevering van GTST. Jaja, dat is ook belangrijk. Daarna begin ik maar weer aan mijn dagelijkse avondritueel: het van me af tikken van het verslag.

Ik zeg welterusten tegen iedereen en namens mijn moeder ook hartelijk dank voor alle lieve felicitaties via welke weg dan ook. Tot morgen!

20200206_183610

Dag 07: Universal Studios

Iets voor 8-en zitten we aan ons ontbijt. Het park is al om 9 uur open, maar we besluiten het rustig aan te doen. We rijden via de Walmart naar Universal. Ons brood is net op gegaan en dat is toch wel handig om in de ochtend te hebben. Ik hoor eigenlijk altijd geluiden dat het brood hier in Amerika niet lekker is. Maar wij (zowel mijn ouders, als Martijn, als ik) vinden het brood hier heerlijk! Mijn ouders vinden hem zelfs lekkerder dan in Nederland (de Sara Lee 100% Whole Wheat).

20200205_204823

Dan rijden we door naar Universal en mogen de auto parkeren bij E.T. op de vierde verdieping.

20200205_100548

Vervolgens worden onze tassen gescand en dan via de loopband en de Citywalk naar de ingang. Vandaag bezoeken we de Studios, zondag is het andere park van Universal aan de beurt.

20200205_102724

20200205_102935

Om half 11 lopen we het park in en besluiten rechts af te slaan. We komen uit bij E.T. Adventure en hoeven hiervoor eigenlijk niet te wachten.

20200205_104607

Met de fiets vliegen we door de lucht en landen uiteindelijk op de planeet van E.T. De attractie omschrijft zich het beste als een soort Droomvlucht uit de Efteling. Daarna lopen we door naar de familie achtbaan: Woody Woodpecker’s Nuthouse Coaster. Ook hier mogen we meteen in stappen.

20200205_110237

20200205_155046_033

Ik maak een foto van de showtijden van Animal Actors on Location, zodat we weten wanneer we terug kunnen komen voor een show.

20200205_11143920200205_11152420200205_111655

Vervolgens komen we uit bij The Simsons Ride en heeft een wachttijd van 10 minuten.

20200205_111907

Samen met de familie Simsons gaan we de nieuwe achtbaan in Krustyland uitproberen. Een geweldige simulator waarbij de lachspieren ook zeker gebruikt worden. Na deze geweldige rit lopen we naar Men in Black. Onze tas leggen we in een kluisje welke we gratis mogen gebruiken. Dat wil zeggen, het kleine kluisje. Wil je een grotere, dan betaal je een dollar of 2 voor een kluis. Maar onze tas past prima in de kleine.

20200205_114926

Bij Men in Black is het de bedoeling dat we op aliens moeten schieten. Het karretje heeft twee rijen van ieder drie stoelen. Martijn en ik gaan achterin zitten en mijn ouders voor. De attractie heeft ook een ‘single rider’ rij, waardoor er een persoon naast mijn ouders komt zitten. Ze blijkt ook nog eens één van de castmembers te kennen, want er wordt uitgebreid geknuffeld.

Ergens tijdens de rit zit er een spot verborgen, waarbij je extra punten krijgt als je op dát moment ook op de rode knop drukt. Blijkbaar komt het meisje naast mijn vader te vaak hier, want zij heeft hem snel gevonden en heeft hiermee duizenden punten meer dan ons. Ach ja…

We halen onze tas weer op uit het kluisje en zijn dan ineens in Diagon Alley. Het gebied van Harry Potter. Echt prachtig gemaakt allemaal.

20200205_12175920200205_134215

We lopen naar Harry Potter and the Escape from Gringotts, bergen onze tas weer op in een kluisje en stappen dan in de achtbaan. Ofja, eerst nog een rij van circa 20 minuten doorlopen. Wachten in Universal is nooit een straf, zelfs de wachtrij is prachtig gethematiseerd.

20200205_122137

Martijn en ik hebben deze baan in 2017 al eens gedaan en blijven hem geweldig vinden. Ook mijn ouders vinden hem tof. We besluiten hem dus gewoon nóg een keer te doen. Net zaten we op de eerste rij, nu mogen we plaats nemen op de derde rij. En bevalt ons eigenlijk minder. Zeker voor mijn moeder en mijzelf. Wij zijn niet zo lang en doordat we nu op de achterste rij zitten, kunnen we met onze voeten niet meer bij de grond. Hierdoor merkt je tijdens de rit dat je jezelf niet goed kunt schrap zetten. Je wordt daardoor net wat meer door elkaar geslingerd en dat is niet zo prettig. We lopen nog wat door het Harry Potter gedeelte en zien weer veel mensen in de lange jassen rondlopen en ook met zo’n toverstafje zwaaien. Prachtige marketing he, want thuis heb je er niets aan en ze worden verkocht voor, wat zal het zijn, een dollar of 50?

Daarna lopen we naar San Francisco Pastry Company, want we hebben ondertussen weer trek gekregen. We bestellen twee broodjes met rosbief. De broodjes zijn doorgesneden, dus handig om per persoon een halve te eten. Dat is meer dan genoeg voor ons.

20200205_140005

Na de lunch lopen we naar Fast & Furious. Een attractie welke voor ons ook nieuw is. Dat wil zeggen, in Hollywood hebben we hem al wel gedaan (daar zit hij verwerkt in het laatste gedeelte van de Studio Tour), maar hier in Florida is hij nieuw voor ons.

20200205_145325

20200205_14250020200205_144759

Met een karretje rijdt je een soort tunnel in, met om je heen 3D-projectie, waardoor het lijkt alsof je écht rijdt. Erg mooi gemaakt, al zie je wel dat het computer geanimeerd is. Het scherm is niet zo helder ook. Het gevoel dat je rijdt is wel weer erg goed gedaan.

Na F&F doen we Transformers. Ook hier rijdt je weer rond in een karretje, maar mag je een 3D-brilletje op zetten. De effecten zijn echt goed gedaan.

20200205_145620

Heerlijke rit waar we in ons N*E*S*T-voertuig stappen om ons bij Optimus Prime en Bumblebee te voegen in een gevecht om de AllSpark uit Megatron’s handen te houden in een explosieve strijd tussen de Autobots en de Decepticons. Dan lopen we naar Hollywood Rip Ride Rockit. De baan ziet er eigenlijk best heftig uit, maar toch besluiten mijn ouders om mee te gaan. Dapper!

20200205_15310120200205_153115_002

Mijn moeder propt wat oordoppen in haar oren, zodat ze hierdoor minder last krijgt van kou op de oren. Martijn en mijn moeder zitten naast elkaar en ik ga samen met mijn vader. Als we uit de baan stappen, zien we dat er ook een filmpje tijdens de rit gemaakt is. Deze kosten 39,95 dollar om te mogen downloaden, maar we proberen ze stiekem te filmen met onze mobiel. Een beetje asociaal wellicht, maar 40 dollar vinden we toch écht te gortig. Het is alleen een beetje jammer dat er maar vanaf één kant gefilmd is. Mijn moeder zat blijkbaar aan de juiste kant, maar bij mijn vader en mij ben ik juist degene die het best gefilmd is. Toch besluit mijn vader om niet nogmaals in te stappen. Zo geweldig vond hij hem niet. Nou, geloof me… Wij vinden hem ook niet de meest fantastische baan. Hij schudt te veel naar onze zin.

Inmiddels is het kwart voor 4 en om 16.15 uur zou de laatste show van Animal Actors beginnen. We lopen dus weer terug naar de kidzone. Maar als we om 16.00 uur in de rij willen gaan staan, wordt ons medegedeeld dat er vandaag geen show meer is, alleen een ‘meet & greet’ met de dieren. Tja, ik had inderdaad wel zien staan dat er een meet & greet was, maar ik was in de veronderstelling dat die dan na de show zou plaatsvinden. Zo blijkt maar weer: nooit zelf iets invullen wat het zou kunnen betekenen. Goed, lopen we maar weer terug richting Race Through New York Starring Jimmy Fallon. Onderweg pikken we nog de Horror Make-Up Show mee. De man die het presenteert is nog steeds dezelfde als wij destijds in 2004 zagen. Ons eerste Florida vakantie. De show is echt zó leuk. Het wordt gebracht met heerlijke humor.

20200205_16010220200205_16135420200205_162633

Dan lopen we naar Jimmy Fallon. Voor ons een totaal nieuwe attractie. We krijgen rode kaartjes mee en mogen ons verzamelen in een soort foyer. Alsof we bij een echte TV-opname zijn. In de foyer zitten ook mensen met gele en oranje kaartjes. De kleur van de lampen bepaald welke kleur naar binnen mag. Goh, dat zou eigenlijk ook een goed systeem zijn bij ons in Nederland. Wij gaan regelmatig naar TV-opnames (Amsterdam, Aalsmeer of Hilversum) en daar wordt het steeds omgeroepen door een publieksopwarmer. Maar eigenlijk zou dat met zo’n systeem ook prima kunnen.

20200205_163800

Onder het wachten worden we vermaakt met verschillende clipjes van de Jimmy Fallon Show. Na een kwartier zijn we aan de beurt en mogen we weer een 3D brilletje op zetten. Ditmaal gaan we als simulatie racen door New York. We zien Time Square, het Vrijheidsbeeld en de Empire State Building. Daarna gaat alles mis en rijden we zelfs naar de maan. Weer een prima attractie hoor. Al zijn we nu eigenlijk wel een beetje klaar met alle simulators en 3D filmpjes.

We lopen naar Revenge of the Mummy. Dat is een achtbaan in het donker. Deze achtbaan hebben wij uiteraard al eens gedaan en mijn ouders hebben hem zelfs ook al met ons mee in Hollywood gedaan. Na deze rit is het inmiddels al half 6. De attracties Despicable Me Minion Mayhem en Shrek 4D slaan we voor nu over. We willen namelijk de Harry Potter trein richting het andere park pakken en als we die twee attracties nog doen, hebben we daar geen tijd meer voor. Zondag staat Island of Adventure op de planning en dan pakken we de trein gewoon weer terug, zodat we die attracties nog kunnen doen.

Als we het station in lopen, worden we gewaarschuwd dat het andere park al om 6 uur sluit (en niet om 7, zoals de Studios). Ach, dat geeft voor ons niets, want ons plan is toch om het park nu niet te bezoeken. Onze entreetickets worden gescand en de dame achter de desk vraagt waar we vandaan komen. Als we Nederland zeggen, blijkt dat ze vandaag nog veel meer Nederlanders gezien heeft. De familie van haar man komt ook uit Nederland, uit Friesland en is familie van Rintje Ritsma. Toevallig, niet?

20200205_17503920200205_175800

De trein voor ons is vol en rijdt vrijwel meteen weg als wij op het perron aankomen. Maar niet veel later komt onze trein er al aan. We stappen in en hebben een coupé voor ons vieren alleen. Dan rijden we van Londen naar Hogsmeade. Je merkt helemaal niet dat je van het ene park naar het andere rijdt. Wij hebben deze treinreis al eens gemaakt overigens.

20200205_181520

Als we in het andere park zijn aangekomen, lopen we door naar de uitgang. Zoals iedereen eigenlijk, want het park gaat tenslotte sluiten. Onze voeten zijn echt dood- en doodop.

20200205_182859

Beetje jammer dat we nog zo’n eind naar de auto moeten lopen. We besluiten vandaag om lekker simpel te doen met het eten en rijden naar Perkins bij ons om de hoek. Hier hebben we natuurlijk al eens ontbeten deze vakantie, maar nog niet gegeten. En we hadden nog een kortingsbon in de mail voor 20% korting Winking smile

Mijn moeder gaat voor de Classic Pot Roast (uit het 55+ menu. Deze zijn wat kleiner in portie en daarmee ook wat goedkoper), Martijn kiest voor de Steak & Peppers Skillet en mijn vader en ik gaan voor de Pot Roast Stroganoff. Als het eten komt, zien we bij mijn moeder – ondanks dat ze uit het 55+ menu gekozen heeft – toch nog een vrij vol bord. Zou ze dan toch de normale portie hebben gekregen? Het smaakt ons allen in ieder geval prima en als we daarna het bonnetje krijgen, zien we dat er gewoon een 55+ gerecht is aangeslagen. Nou, prima hoor. Alles is op, dus geen voedselverspilling.

20200205_20075720200205_20081020200205_200818

Eenmaal terug op de kamer doen we een wasje en bestellen we bij ‘housekeeping’ nieuwe handdoeken om te kunnen douchen. Ondertussen tik ik het verslag met een ‘biertje on the side’. Bud Light Lime smaakt prima!

Morgen wordt mijn moeder 65 jaar en dat gaan we vieren in Magic Kingdom. Onze eerste fastpass gaat in om 9.10 uur, dus staan we mooi op tijd op.

Dag 06: Hollywood Studio’s

Goedemorgen! Om 5 uur gaat de wekker en nadat we allemaal aangekleed zijn, zien we dat we nog wel even tijd hebben voor een kop koffie. Ik zet een sterk bakje, want dat hebben we wel nodig. Iets na half 6 rijden we het terrein van Legacy af. Op naar Hollywood Studios!

Waarom zo vroeg, hoor ik jullie denken… Voor veel attracties kun je gewoon in de rij staan, of een fastpass halen. Maar voor de nieuwe attractie Star Wars, Rise of the Resistance helaas niet. Als je geen zogenaamde boardingpass hebt, mag je de attractie niet doen. Deze boardingpass kun je alleen verkrijgen als je echt fysiek in het park de Disney App opent. Dan kun je een boardingpass claimen. Deze boardingpassen zijn in een goed vijf minuten allemaal vergeven, dus wil je ook écht met de opening al in het park zijn.

In eerder verslagen hebben wij gelezen dat de entree een half uur voor opening opent. Tot een paar weken terug stond er op de site te lezen dat het park om 9.00 uur zou openen, maar sinds vorige week is dit bijgesteld naar 7.00 uur. Vandaar vandaag vroeg op, want we willen zeker rond 6 uur het parkeerterrein oprijden. Mocht het druk zijn bij de security, hoeven we daar niet te gaan stressen.

Iets voor zes zijn we al bij het parkeerterrein van Hollywood Studios. Alle lichtjes staan nog op rood, ofwel: het is nog niet open. Maar we zien de auto’s aan de linkerkant voorbij rijden. Ook wij worden gewezen om via de linkerkant het parkeerterrein op te rijden.

20200204_054906

Hierdoor rijden we de kassa’s van het parkeerterrein voorbij. Net voordat we voorbij de kassa’s zijn, zien we twee stroken op groen springen. Zo, dat is nog eens timing. Wij zijn de laatste die dus gratis het parkeerterrein op mogen rijden 😀 Scheelt toch weer 25 dollar!

We parkeren de auto en lopen dan naar de ingang. Daar zien we al een vrij grote rij staan. Bij de security-check is het rustig en sluiten dan aan in een rij aan de rechterkant. Daar is het nog vrij rustig. Verschillende castmembers vertellen ons dat we netjes achter elkaar moeten gaan staan, zodat de rij het meest overzichtelijkst is. Nog een half uur en dan gaat de entree in ieder geval open. Als we een goed twintig minuten staan, wordt er omgeroepen dat het park vandaag niet om 7 uur opent, maar om 8 uur. What the f***. We moeten dus nog ánderhalf uur wachten??? Jeetje, hadden we vandaag een uur langer in bed kunnen blijven joh.

20200204_062927

Maar als het kwart voor zeven is, mogen we dan toch naar binnen. Als we eenmaal binnen zijn, zijn we vrij om te gaan en staan waar we willen. Dan hoeven we in ieder geval niet in de rij te blijven staan. Alleen het eerste gedeelte met winkeltjes is nog open. We gaan op een bankje zitten om zo te wachten tot 8 uur.

20200204_072735

Maar om kwart voor 8 worden we toch wat onrustig. Oehhh, bijna zo ver. Het is inmiddels licht geworden, maar ook wat kouder. We besluiten om een winkeltje in te lopen en daar blijkt de wifi ook heerlijk sterk te zijn. Mooi zo. Als het nog maar twee minuten voor 8 is, krijg ik de zenuwen. Jeetje, schiet toch eens op joh.

En dan is het 8 uur en zie je iedereen druk bezig in de app om boardingpassen te bemachtigen. Yes, het is gelukt. Wij krijgen nummer 35 toegewezen. Bij het fastpass systeem krijg je een tijd waarin je terug mag komen, maar bij deze boardingpassen krijg je een nummer toegewezen en wordt er in de app bijgehouden bij welk nummertje ze zijn.

84444548_10221144114341262_2709900007569358848_o

Groepen 1 en 2 mogen meteen gaan boarden. Geen idee hoe lang het duurt voordat ze bij groep 35 zijn. Op het moment dat onze groep opgeroepen wordt, dan heb je twee uur de tijd om naar de attractie te kunnen geraken. Een heel gedoe, zo bij elkaar… maar het schijnt wel de moeite waard te zijn. Nou, we wachten het maar af. Meer kunnen we niet doen Winking smile

Als eerste lopen we naar Rock ‘n’ Roller Coaster en heeft een wachttijd van 20 minuten. Nog steeds een prima baantje. Ook mijn ouders vinden hem leuk.

20200204_084301

20200204_082817

4dad0e5c-e1db-4d95-abe3-bcbac1294c83

Daarna lopen we naar Tower of Terror. Daar is de wachttijd in de tussentijd opgelopen naar 55 minuten. Deze versie in Orlando blijft toch de leukste.

20200204_090656

20200204_092006

b1efdda9-6929-444b-8732-2cfcd46252d1

In de app zien we dat ze inmiddels bij groep 20 zijn. Oh, dat gaat nog best snel eigenlijk. De planning is om in ieder geval alvast richting het nieuwe Star Wars gebied te lopen. Onderweg pikken we nog de musical van De Kleine Zeemeermin mee. Als we in de rij gaan staan, blijkt dat we pas de show van een 25 minuten later kunnen pakken. Ach joh, we zijn toch nog niet aan de beurt bij Star Wars.

Als we nét het theater in zijn, zien we dat onze groep aan de beurt is. Mooi, kunnen we na de show gelijk door. De musical is leuk, maar wordt wel ineens afgeraffeld. Het liedje van Under the Sea en Part of your World worden uitgebreid gezongen. Dan komt Ursula haar stem afnemen, om vervolgens de rest van het verhaal in 30 seconden voorbij te laten komen op scherm. En dan is het al einde van de show, dat ze door haar vader benen krijgt. Goh, meer dan de helft wordt zo overgeslagen. Jammer hoor.

20200204_103516

Eindelijk mogen we naar Star Wars, Rise of the Resistance.

84530890_10221144795678295_903257027080355840_o

Het is even zoeken in het nieuwe gebied, wat er overigens erg tof uit ziet, naar de attractie. Dan zien we dat ze momenteel storing hebben. Ja joh. Maar gelukkig is dit al na een minuut of vijf opgelost. Onze Magic Bands worden gescand en we zijn ‘good-to-go’. Uiteraard is er binnenin ook nog wel een wachtrij. Vervolgens volgen er een paar verschillende voorshows. Telkens denk je ‘ja, nu zullen we de attractie wel in gaan, maar dan komt er nog meer’. Iedereen kijkt de ogen uit.

20200204_111445

20200204_112056

De échte Star Wars fan komt hier enorm aan zijn trekken hoor. Wauw… (maar nee, wij zijn geen van allen fan. Alleen Martijn heeft ooit een paar films ervan gezien).

En dan eindelijk,… zijn we bij de werkelijke attractie. We stappen in een karretje met twee rijen van elk vier zitplaatsen. Wij zitten op de achterste rij. Vervolgens rijden we door verschillende kamers en met soms in combinatie met 3D effecten is de attractie echt té gaaf!

20200204_113444

Wat een geweldige techniek zit hierachter. En de Castmembers zitten ook perfect in hun rol. Ik wil eigenlijk niet te veel weggeven voor degene die deze attractie in de toekomst ooit wil gaan doen, maar het is zeker de moeite waard om er vroeg voor op te staan! Al zeggen Martijn en ik meteen tegen elkaar: maar Flight of Passage van Avatar is toch nét wat mooier.

Daarna lopen we naar de andere attractie van Star Wars: Millennium Falcon, Smugglers Run. De wachttijd hiervoor is 70 minuten. Pfoe… Tja, we willen hem toch doen en gaan in de rij staan (welke zich overigens nog buiten de attractie zelf heeft gevormd).

20200204_122154

20200204_11585320200204_12011820200204_123537

Ondanks dat het 70 minuten is, lijken ze toch snel voorbij te gaan. Deze attractie is een simulator waarbij je een rol toe bedeeld krijgt. Er zijn twee piloten, twee Gunners en twee Engineers nodig om ‘het schip’ te besturen. Martijn en ik zijn de piloten en mijn ouders de gunners. Je dient op verschillende knopjes te duwen als het aangegeven wordt. Dat is nog best lastig als je niet of nauwelijks Engels spreekt. Geen idee of het invloed heeft als je niet drukt, maar ik doe in ieder geval maar wat. De attractie is zeker wel leuk, maar die andere van Star Wars is veel leuker Winking smile

20200204_130840

Inmiddels hebben we trek gekregen en bestellen we bij Woody’s Lunch Box een heerlijke BBQ Brisket Melt. Het smaakt echt verrukkelijk!

20200204_132133

Ondertussen zijn we dus ook weer in een ander nieuw gebied uitgekomen: Toy Story Land. Voor Toy Story Mania hebben we fastpassen, maar deze zijn pas vanaf tien voor 6 geldig. Als het zo door gaat, dan halen we dat niet, aangezien het nog maar half 2 is en we niet zo veel meer op ons programma hebben staan. We besluiten dan toch maar in de rij te gaan staan van Toy Story Mania. De wachttijd is 40 minuten.

20200204_13361020200204_134718

Ik vind deze attractie erg leuk, maar ook behoorlijk pijnlijk. Dat wil zeggen, je moet steeds aan een touwtje trekken om punten te kunnen scoren en ik word altijd erg fanatiek hierin. Ik krijg hierdoor altijd enorme last van mijn schouder. Maarja, eigen schuld! Al werpt dat wel zijn vruchten af, want ik heb de meeste punten weten te behalen van ons vieren. Ha!

20200204_141059

20200204_141155

Dan gaan we in de rij staan voor Slinky Dog Dash. Een familie achtbaan. Voor Martijn en mijzelf zelfs nog een nieuwe credit ook. De rij loopt behoorlijk ver door buiten de officiële rij. Aan het eind staat een castmember met bord waarop staat dat dit het einde van de rij is en tevens ook hoe lang de wachttijd is…. 95 mins. Slik. Maar we gaan er toch maar in staan, we willen uiteraard een nieuwe credit hebben. Inmiddels staat het zonnetje hoog aan de hemel en dat betekent dus ook dat het behoorlijk warm is. Gelukkig staan er wel wat parasols, maar lang niet de gehele tijd ben je beschermt voor de zon. Als we uiteindelijk in de officiële rij staan van de attractie is het slinger-de-slinger-de-slinger. Er lijkt geen eind aan te komen en uiteindelijk wachten we bijna 2 uur. En dat voor een familie achtbaan. Leuk is hij wel, maar langer dan een uur zou ik er niet meer voor wachten.

20200204_16101620200204_161334

20200204_144117_03520200204_161816_04920200204_161850_031

Tijdens het wachten hebben we onszelf lekker gemaakt om ons te belonen met een lekker koud biertje. We lopen naar BaseLine Tap House en bestellen voor onszelf een Hefeweizen, voor mijn moeder een pilsje en mijn vader houdt het bij een heerlijk koude Sprite.

20200204_164102

Op onze planning staat eigenlijk alleen nog de Muppets en Star Tours. Maar de Muppets blijkt vandaag niet open te zijn. Goed, dan maar naar Star Tours waar we maar 15 minuten hoeven te wachten. Eigenlijk is dit de oudere broer van de andere Star Wars attractie. Alhoewel deze nu ook weer een vernieuwde versie is.

We lopen richting de ingang en zien dan dat de stuntshow van Indiana Jones in een minuut of tien gaat beginnen. Nou, pakken we die ook gewoon even mee. Ondertussen ben ik aan het chatten geslagen met Carin. Haar ken ik al behoorlijk lang via het Alles Amerika Forum en zij is toevallig, samen met haar dochter, ook in Orlando. Hun vakantie begon eerst in Tampa en daarna zijn ze met een cruise mee geweest en eindigen nu hun vakantie met een paar dagen Orlando. Omdat zij aanstaande donderdag alweer terugvliegen, is het even bekijken of het wellicht nog mogelijk is om elkaar even te zien. We spreken af dat we vanavond gezellig met ze gaan eten bij de TGI Fridays. Dan begint de stuntshow en ondanks dat het af en toe best leuk is (en knap met die stunts), vind ik het toch behoorlijk saai. Het gaat zo traag allemaal en ik vind het zelf ook te over-geacteerd. Ach, het zal er wel bij horen.

20200204_17481220200204_181929_00520200204_183006

Als we na de show het park uitlopen, is het even zoeken naar de auto. Ik weet dat we hem in rij 301 hebben geparkeerd, maarja… waar is die rij? Uiteindelijk vinden we hem en rond kwart voor 7 rijden we het parkeerterrein af. Met Carin hebben we om half 9 afgesproken bij Fridays, dus dat geeft ons nog even de gelegenheid om ‘thuis’ te chillen. Zo begin ik alvast met dit verslag en besluiten we om vanavond niet met de auto erop uit te gaan, maar te gaan wandelen. Het is tenslotte maar een kwartiertje lopen. Dat is vooral voor na het eten erg lekker. Dan zit je niet zo met een volle buik te kijken als we naar bed gaan.

Om exact half 9 staan we bij Fridays. Carin en haar dochter Aletta zitten al binnen. Wij voegen ons bij hun en uiteraard wordt er uitgebreid gekletst over onze vakanties. Mijn moeder gaat voor de kip met de bekende Fridays saus, mijn vader, Carin en Aletta voor de Big Ribs en Martijn en ik gaan voor de Sizzling Fridays Signature Whiskey-Glazed Flat Iron Steak. Het duurt alleen wel een poos voordat we ons eten hebben. Ondertussen kletsen we heerlijk bij met Carin en haar dochter. Dan komt het eten en missen we de bekende saus van Fridays. Gelukkig wordt deze snel gehaald en kunnen we heerlijk smullen van al dat lekkers.

20200204_21101420200204_21102220200204_21103120200204_21103720200204_21103820200204_211938

Uiteindelijk lopen we na tienen pas de tent uit en nemen we afscheid van elkaar. In een kwartier lopen we weer terug naar ons appartement en tik ik het verslag verder af. Morgen staat Universal Studios op de planning. Het plan is dat we aan het eind van de dag richting Islands of Adventure hoppen, zodat we met de Harry Potter trein mee kunnen Nerd smile

Dag 05: Blizzard Beach & Marsh Landing Adventures

Wat is het toch heerlijk dat we ook eens uit kunnen slapen deze vakantie. Al staan we toch redelijk op tijd op en zitten we om 8 uur met zijn vieren aan het ontbijt. Daarna tik ik het verslag van gisteren af. Daar had ik gisteravond echt geen puf meer voor.

Na een relaxte ochtend besluiten we om ook even wat over het terrein hier te lopen. Legacy heeft verschillende zwembaden, een fitness club en het meertje achter de receptie ziet er ook fraai uit.

20200203_11043620200203_105959

20200203_11175820200203_112014

Als we weer terug op de kamer zijn, besluiten we dat we wel eens naar Blizzard Beach kunnen gaan. Niet om te zwemmen, want we hebben om 15.00 uur een airboattour gereserveerd, dus hebben we daar geen tijd voor. Maar gewoon om even er doorheen te wandelen, zodat we mijn ouders kunnen laten zien hoe een écht waterpark eruit ziet. Maar eerst rijden we nog naar de Walgreens en daar slaag ik gelukkig wél voor een zonnebril. Fijn!

Het parkeerterrein van Blizzard Beach is vrij leeg, maar zien dat het water toch nog wel goed gevuld is met mensen.

20200203_12391220200203_124437

20200203_124636

Het zonnetje schijnt tenslotte weer hoog aan de hemel. Geen énkel wolkje te zien en onze vesten gaan uit.

20200203_125502

Het is een graad of 22 en dat is echt heerlijk. We lopen een rondje door het park en hebben spijt dat we van vandaag geen zwemdagje hebben gemaakt. Het water voelt namelijk niet koud, maar lauw. Ach, wie weet… We zijn voorlopig nog niet naar huis.

20200203_12504020200203_125752

20200203_13141020200203_132458

Omdat het nog maar half twee is en we pas om half 3 bij Marsh Landing hoeven te zijn (en het vanaf hier een half uurtje rijden is), besluiten we om naar de Mac Donalds hier om de hoek te rijden. Een ijsje gaat er wel in. We lopen het park uit en met de auto is het echt letterlijk een straat verder naar de Mac. Maar,… de MacDonalds is gesloten. Sterker nog, van de gehele Mac is niets meer over. Hij is in de verbouwing en zal later dit jaar weer geopend worden.

20200203_133824

Nou zeg, net nu we ons verheugd hadden op een ijsje. We besluiten om maar richting Marsh Landing te rijden. Wellicht dat daar in de buurt ook wel ijs te krijgen is. Via de Florida Turnpike rijden we een half uurtje naar het zuiden en als we dan de afslag genomen hebben, zien we daar óók een MacDonalds. Nou, zie je wel. Komt het toch nog goed.

20200203_140429

Maar in plaats van een ijsje bestellen we allemaal weer een shake. Dat slurpt zo lekker weg. En het vult ook nog eens beter dan een ijsje, zodat we verder geen lunch of iets dergelijks meer hoeven te nuttigen.

Iets na half 3 arriveren we bij Marsh Landing, maar dat is wel even zoeken. Onze navigatie brengt ons er prima heen, maar het lijkt helemaal niet op een commercieel verkooppunt van een airboattour. Maar we blijken toch goed te zijn.

20200203_144526

20200203_144213

In een klein houten gebouw melden we ons en wordt ons uitgelegd dat we om drie uur ons mogen melden bij de steigers en dat onze captain Roy heet. Na een plasje lopen we naar de steigers en kunnen we rustig daar op een bankje zitten in de zon. Wat een rust zo. Aan de steigers staat een boot van Spirit of the Swamp. Een andere maatschappij dus als waar wij mee gaan varen. Op de boot ligt de kapitein heerlijk zijn siësta te houden. Naast ons op de bank zit een ander echtpaar. Zij blijken, samen met nog twee andere, een airboattour te hebben met deze Spirit of the Swamp en varen om iets voor 3 weg. Dan komt onze boot aanvaren. Een man of acht stapt van de boot en wij maken kennis met Roy de kapitein. We blijken maar met zijn vieren deze tour te hebben. Wat fijn.

20200203_150236

De kapitein legt uit waar alles ligt in geval van nood en dan varen we weg. Eerst wat rustig door de rivier, maar later als we op het open meertje zijn (Lake Tohopekaliga), gaan we wat harder.

DSC_0152

Vervolgens varen we weer een stukje rustiger en dan zien we ineens een alligator liggen in het water. Doodstil, geen krampje beweging. Nee, dood is hij niet hoor. Maar hij geniet vooral van de zon. Afgelopen dagen is het vrij koud en bewolkt geweest en nu er eindelijk weer zon is, warmen de alligators zich weer op.

DSC_0179DSC_0191

We varen heerlijk door het moeras en af en toe rijden we langzamer om zo wat alligators te spotten. In totaal spotten we er vijf en een paar kleintjes. Onze kaptein vertelt ons dat er onder die kleintjes de mama ligt, maar die is echt totaal niet te zien. De kleintjes zijn overigens ook erg lastig te spotten.

DSC_0195DSC_0214DSC_0257DSC_0276DSC_0287

Na anderhalf uur varen we weer terug naar de steigers. Deze airboattour is vooral niet commercieel en dat is wel een verademing met wat we wel eens vaker hebben gedaan. Dat ze dan met marshmallows de alligators gaan lokken. Nee, dat is hier totaal niet. Gewoon lekker varen en alligators spotten, verder geen poespas erom heen.

20200203_15025020200203_163120

Terug in de steigers geven we de kaptein een fooi en bedanken we hem hartelijk voor de tour. Ja, was erg leuk!

We rijden weer terug naar ons appartement en frissen onszelf op. Martijn zoekt alvast wat foto’s uit en ik begin ook alvast aan ons verslag. Na een goed anderhalf uur zijn we good-to-go voor ons avondeten. Onze captain vertelde ons net voordat we afscheid namen dat hij vanavond heerlijk aan de steak & bier gaat. Nou, dat lijkt ons een prima keuze. Voor ons heeft Texas Roadhouse de lekkerste steaks, dus rijden we daarheen. Het is een kwartier rijden vanaf ons appartement.

20200203_202436

20200203_19215720200203_19254020200203_192624

We moeten een zestiental minuten wachten voordat we mogen plaatsnemen aan een ‘booth’. Mijn moeder neemt de Steak Kabob, mijn vader en ik gaan voor een 8 oz steak en Martijn neemt de ribbetjes. Geen steak voor Martijn dus, maar wél een biertje. Hij is te nieuwsgierig wat de Sam Adams Winter Ale is en bestelt een klein biertje. Onze ober vraagt Martijn of hij wel zeker weet of hij geen grotere wil. Die is namelijk maar één dollar duurder. Maarja, een maatje groter van 22 oz (is 650 ml) is echt te veel. Een maatje kleiner, die van 16 oz (is 473 ml) is echt meer dan genoeg. Ondanks dat het maar één dollar meer kost.

Omdat ons ma, Martijn en ik voor de huissalade hebben gekozen, krijgen wij deze al vrij snel geserveerd. En daarna wordt ook de rest van het eten gebracht.

20200203_19582220200203_19583520200203_19584720200203_195855

Het smaakt ons allemaal weer prima. Ons ma en ik nemen de frisdrank mee naar huis in een ‘go-cup’. Altijd fijn dat zo iets kan. Je krijgt altijd van die enorme bekers met frisdrank. En als het op is, krijg je ook gewoon gratis weer nieuwe.

Eenmaal thuis tik ik het verslag af en gaan we met z’n alle niet al te laat slapen. Morgen moeten we wél vroeg op staan. De wekker staat op 5.00 uur! De boterhammetjes liggen al gesmeerd en wel in de koelkast, zodat we die mooi morgen onderweg kunnen opsmikkelen. Scheelt ook weer tijd, in plaats van uitgebreid te ontbijten.

Dag 04: Epcot

De jetlag verdwijnt langzaam, maar is nog niet helemaal weg. Nog steeds zijn we wakker net voor de wekker. We maken de eettafel ontbijt gereed en nog voor zevenen zitten we met z’n vieren aan tafel. En een goed drie kwartier later, zitten we ook al in de auto. Een beetje vroeg bedenken we. Het park is om 9 uur open en onze eerste fastpass is tussen 9.15 uur en 10.15 uur. Tijd genoeg dus. We besluiten om dan eerst maar naar de Walmart te gaan, zodat we dat vanavond laat niet meer hoeven te doen. Het brood is namelijk op. Als we op de parkeerplaats staan van de Walmart zie ik ineens dat ik mijn smartphone ben vergeten. Woops, dat is niet handig, aangezien ik daar de meeste foto’s mee maak. Ik besluit om even alleen terug naar Legacy te rijden. Martijn en mijn ouders lopen ondertussen de Walmart in voor brood en wellicht ook wat eieren. Zo gaat het minste tijd verloren.

Na een kwartier ben ik weer terug bij de Walmart (mét smartphone) en komen Martijn en mijn ouders net de Walmart uitgelopen. Jeetje, dat is nog eens timing. Dan zijn we toch echt op weg naar Disney.

20200202_082149_008

Iets voor half 9 rijden we het parkeerterrein van Epcot op. Het lijkt nog niet druk, maarja… het park is natuurlijk ook nog niet open.

20200202_082522

We staan vrij dichtbij de ingang, dus hoeven niet met het trammetje mee. Dan lopen we door de security om vervolgens in de rij aan te sluiten om naar binnen te gaan. Gelukkig mag je al voordat het park open gaat door het poortje. Onze Magic Bands doen het prima en geven bij alle vier een groen lichtje. Omdat het park nog niet open is, verzamelt de meute zich iets verderop, net achter de bekende Epcot bal.

20200202_084235

Allemaal aan de rechterkant, want de linkerkant is helemaal afgesloten. Ze zijn daar bezig met het bouwen van een nieuwe attractie: Guardians of the Galaxy. En een paar minuten voor 9 mogen we het park in. Als eerste lopen we naar Guest Relations, want voor mijn ouders is het de eerste keer dat ze Disney World bezoeken. Ze zijn natuurlijk wel in Disneyland Anaheim geweest, maar niet hier in Florida. Ofwel, we halen een button met ‘First Visit’ voor ze.

20200202_090037

Vervolgens lopen we naar Mission Space, waar we onze eerste fastpass hebben. De gewone rij heeft een wachttijd van 20 minuten, maar wij wachten een goed vijf minuten met onze fastpass.

20200202_091626

Ik heb mijn ouders een beetje voorbereid op het gevoel wat je kan krijgen in deze attractie. Het laat zich het best omschrijven als wat turbulentie in het vliegtuig: een wat drukkend gevoel op de maag.

20200202_091905

De reis naar Mars is weer gelukt en mijn ouders vonden de attractie top. Volgens mij vond mijn moeder het zelfs jammer dat het alweer over is.

Dan lopen we richting Soarin. Het is wel behelpen om er te komen, want Epcot is echt één grote bouwput momenteel. Niet alleen het gedeelte van Guardians of the Galaxy is afgesloten, maar ook het gehele middelstuk.

20200202_095345

Bij Soarin staat een wachttijd van 40 minuten. Helaas hebben we daarvoor geen fastpassen, maar na een kwartier zitten we al in zo’n gondel, of hoe dat ook heet. De vlucht over de wereld is fantastisch.

20200202_101106

Dan lopen we naar Living with the Land. Hiervoor wachten we zo’n twintig minuten en mogen dan in het bootje stappen om te varen door de kassen en daar de smakelijke kant van de wetenschap te zien.

20200202_105326

20200202_105836

Na het bootje varen besluiten we dat het tijd is voor een kop koffie met wat lekkers erbij.

20200202_111032

Vervolgens lopen we naar The Sea with Nemo & Friends en genieten we van de onderwaterwereld waarbij we op zoek gaan naar Nemo. Hij is uiteraard weer kwijt. Maar gelukkig hebben we hem net voordat de attractie afgelopen is weer gevonden.

20200202_122725

20200202_122820

Daarna lopen we naar Imagination. Daar willen we Journey into imagination with Figment gaan doen, maar die heeft storing. Dan maar de attractie daarnaast: Disney & Pixar Short Film Festival. Drie korte Disney en Pixar filmpjes in 3D. De eerste is een Disney short met Mickey, Minnie en Boris Boef (althans, zo heet hij toch?). Hij begint in het zwart-wit en 2D, maar zodra er kleur bij komt, is het 3D. Erg mooi gemaakt. Daarna volgen twee Pixar Shorts: Piper en Feast. Piper kende Martijn en ik al, maar Feast is voor ons allemaal nieuw. Echt, twee geweldige shorts weer!

Na de filmpjes zien we dat Figment het inmiddels weer doet. We mogen vrijwel meteen instappen.

Dan is het tijd voor onze tweede fastpass: Frozen. We lopen van Future World naar World Showcase en zien in Noorwegen bij Frozen een wachttijd van 55 minuten. Oh, wat fijn dat wij gewoon fastpassen hebben. We hebben hierdoor maar een wachtrij van circa 10 minuten.

20200202_133748

0ef971d8-1beb-4ece-becd-1f7e89ca4630

De rit is en blijft echt fantastisch. Als we uit het bootje stappen, merk ik dat ik mijn zonnebril niet meer bij me heb. Ohja, die heb ik net tijdens de rit afgedaan, omdat er ineens een splash kwam. Ik hield hem vast met mijn handen, maar ben daarna zo aan het klooien geweest met m’n smartphone om ook foto’s te kunnen maken, dat ik blijkbaar mijn zonnebril los heb gelaten. Hierdoor zal hij in het bankje in het bootje zijn blijven liggen. We geven dit door aan een meisje bij de attractie en ze wacht totdat ons bootje weer terug is en schijnt met haar zaklamp in het bootje. Maar helaas, ze vindt niets. Ze adviseert ons om dan maar naar Lost & Found te gaan om daar een formulier in te vullen. Wellicht dat de zonnebril nog boven water komt. Maar we besluiten dit niet te doen. Het is maar een goedkoop zonnebrilleke van de CVS (of was het Walgreens?)

We lopen weer terug, richting Mexico en doen daar de bootrit Gran Fiesta Tour starring The Three Caballeros. Het is wel even wennen voor mijn ogen, zo zonder zonnebril. Vandaag is het voor het eerst écht zonnig.

20200202_141752

20200202_142045

Na Mexico lopen we naar China. Daar bekijken we een film in 360 graden over China. De beelden zijn echt prachtig, maar het is wel lastig om te blijven staan. Ik krijg daar een beetje last van in mijn rug en besluit dan ook om (net als nog meer mensen om me heen) te gaan zitten op de grond. Het is daardoor iets lastiger om in de rondte te kijken, maar het lukt me aardig.

20200202_142948

Na China belanden we in Duitsland. Daar kopen voor mijn vader en Martijn een broodje bratwurst en voor mij en mijn moeder een frankfurter.

20200202_145452

Mijn vader en Martijn gaan in de rij staan om te bestellen en mijn moeder en ik kijken buiten ondertussen naar een plaatsje. Ineens zie ik mensen op staan, snel de tafel confisqueren voordat iemand anders het doet.

20200202_150859

Na de lunch lopen we richting Amerika en maken we een tussenstop in Italië waar we foto’s laten maken door een Photopass fotograaf.

9bd61936-1173-4a27-92d3-68e4bfeaa22b

f1b13b81-5922-4fbb-9752-d720bf3c8351

443469c5-9a75-4cce-87c0-b1e673beb54c

Als we bij Amerika zijn, verkennen we het verleden en toekomst door middel van film, muziek en poppen. Maar jeetje zeg, wat is dat saaaaaai. Martijn en ik kunnen de ogen maar moeilijk open houden. Dat het zo donker is, helpt ook niet mee. De film duurt ruim een half uur.

20200202_160830

Inmiddels is het 17.00 uur en hebben we eigenlijk alles al wel gehad. Alleen het stuk bij Canada en SpaceShip Earth moeten we nog. Test Track is in onderhoud helaas. Maar we willen wel de eindshow om 21.00 uur zien. Jeetje, moeten we dan nog zo lang door het park in sjouwen? We besluiten dat we eigenlijk ook wel eens met de nieuwe skyliner kunnen gaan. Hiermee kun je vanaf Epcot naar een paar Disney Hotels en naar Hollywood Studios. Ja, laten we dat doen. In Hollywood Studios wat gaan eten en dan weer terug naar Epcot.

20200202_171947

20200202_172043

20200202_172047

De Skyliner bevindt zich tussen Frankrijk en United Kingdom, net buiten het park. We hoeven niet zo lang te wachten en zweven dan over het grote Disney terrein.

20200202_172731

Als eerste komen we bij Riviera Resort. Daar mogen we in de gondel blijven zitten. Vervolgens komen we aan bij Caribbean Beach Resort. Hier dienen we over te stappen naar een andere gondel. Het verloopt allemaal voorspoedig en om kwart voor 6 staan we voor de ingang van Hollywood Studios.

20200202_175435

Als we binnen zijn, bekijken we op het plattegrondje waar we gaan eten. Maar dat is nog niet zo makkelijk. Of we vinden het te duur, of te simpel. Uiteindelijk belanden we bij ABC Commissary. Mijn ouders en ik gaan voor de Land & Sea (ofwel gefrituurde kip, vis en garnaaltjes) en Martijn neemt de Shrimp Teriyaki Bowl. We krijgen een buzzer mee, maar in plaats van dat hij af gaat als het klaar is, kunnen ze zien waar we zijn gaan zitten en komen ze het eten brengen. Dat is nog eens luxe. Als het eten voor onze neus staat, schrikken we een beetje van de hoeveelheid kip en vis. Op het plaatje zag het eruit alsof het niet zo veel is en aangezien we best laat geluncht hebben, hoefden we niet zo heel veel eten te hebben.

20200202_184153

Martijn heeft een kleiner bord en mijn moeder heeft eigenlijk spijt dat ze niet daar voor gegaan is. Ja, die snap ik eigenlijk wel.

20200202_184202

Martijn kijkt ondertussen via de smartphone wat de snelste weg is terug naar Epcot. Ik had eigenlijk de planning om met de bus naar Ticket & Transport te rijden, zodat we daar met de monorail terug naar Epcot kunnen. Maar dit blijkt een behoorlijk onderneming te zijn, en zoveel tijd hebben we eigenlijk niet. Dan ziet Martijn de optie: met de boot. Uh, met de boot? Yep, net buiten het park van Hollywood Studios kun je ook op de boot stappen en dan met drie tussenstops bij verschillende hotels, kom je weer uit bij Hollywood Studios. Goh, dat hebben wij ook nog nooit gedaan.

Na het eten is het buiten inmiddels donker geworden. Ineens beseffen we: het wordt vandaag echt laat en morgen staat op de planning dat we weer hier naar toe gaan: Hollywood Studios. En daarvoor dienen we om 7 uur het park al in te zijn. Pfff, daar hebben we eigenlijk zó geen zin in. Toen ik ons schema aan het maken was welk park we welke dag gaan bezoeken (dat is tegenwoordig nodig, omdat je de fastpassen 30 dagen van te voren vast kan leggen), zou Hollywood Studios pas om 9 uur open zijn. Maar vorige week is dit aangepast naar 7 uur. Het is dat we morgen ook een fastpass hebben voor Toy Story Mania, anders hadden we de dag gewoon verschoven.

Maar,.. wellicht zijn er gewoon nog wel fastpassen te verkrijgen? Martijn opent de app en ziet dat een dag later ook gewoon nog fastpassen voor Toy Story Mania zijn. Nou, laten we die maar gewoon claimen. Dan kunnen we morgen gewoon uitslapen! Oh, wat klinkt dat ineens heerlijk zeg. Uitslapen. Zo gezegd, zo gedaan. Met nieuwe fastpassen op zak lopen we het park uit. Dag Hollywood Studios. Niet tot morgen, maar tot overmorgen!

We lopen naar de boot toe en nog geen vijf minuten later kunnen we instappen. De rit is eigenlijk best mooi, zo met al die lampjes.

20200202_194139

20200202_194146

20200202_200212

Al zou het overdag wellicht nog mooier zijn, omdat je dan uiteraard meer ziet. Al zijn de lichtjes bij Boardwalk Hotel wel erg mooi! Nog geen half uur later zijn we alweer in Epcot. We vinden een mooi plaatsje bij Canada om zo de eindshow te kunnen bekijken. Het is inmiddels wel erg afgekoeld en moeten nog een goed drie kwartier wachten. Maar uiteindelijk gaat de tijd ook best snel voorbij. Deze eindshow is voor ons ook nieuw. Maar alles met vuurwerk vinden we eigenlijk wel leuk.

DSC_0104

DSC_0112

DSC_0122

Elf over 9 is het afgelopen en lopen we al schuifelend het park uit.

20200202_212622

Om half 10 zitten we in de auto en via de CVS (waar ik helaas niet slaag voor een nieuwe zonnebril) zijn we om 10 uur terug in ons appartementje. Met zijn vieren drinken we nog even wat, maar niet veel later liggen we afgepeigerd maar voldaan in bed.

Morgen dus géén Hollywood Studios, maar een rustdagje op de planning

Winking smile

Het enige wat we gepland hebben, is een airboattour door de moerassen net buiten Kissimmee.

Dag 03: Busch Gardens Tampa

Een uur later dan gisteren worden we wakker. Nog steeds een beetje last van de jetlag dus, maar we boeken vooruitgang. Na een verfrissende douche, zet ik alvast wat koffie voor ons allemaal en ga de tafel dekken voor het ontbijt. Iets na half 8 zitten we met zijn vieren aan een boterham.

20200201_072826

Dan pakken we onze spullen en rijden we naar Tampa, naar Busch Gardens. De laatste keer dat Martijn en ik in dat park waren (begin 2017) waren alle achtbanen ineens dicht omdat het een beetje waaide. Hierdoor hebben we Cobra’s Curse toen niet kunnen doen. Een achtbaan welke we nog af moeten vinken. Inmiddels is er nóg een nieuwe achtbaan bijgekomen (Tigris), dus voor ons vandaag twee nieuwe baantjes om af te vinken. Althans, als het niet weer zo gaat waaien. De regen komt namelijk wel met bakken naar beneden. Maar volgens onze weer-app zou het vanaf een uur of 10 droog worden.

In ruim een uur rijden we naar Tampa. Onderweg een klein beetje vertraging gehad, omdat er een auto van de weg was geraakt.

20200201_090503

Als we Tampa binnen rijden, heeft de regen zich beperkt tot wat kleine drupjes. Dan rijden we de parkeerplaats bij Busch Gardens op en parkeren de auto bij E en kunnen vrijwel meteen met het trammetje mee naar de ingang.

20200201_100536

20200201_100420

We besluiten om eerst een bak koffie met wat lekkers erbij te nemen, zodat het daarna helemaal opgehouden is met regenen. Martijn en ik delen een muffin, mijn moeder bestelt een Key Lime Pie en mijn vader laat deze ronde voorbij gaan wat betreft snoepgoed.

20200201_103348

We pakken de plattegrond erbij en overleggen wat ons plan van aanpak is. Gaan we linksom of rechtsom? We beginnen ons rondje met de klok mee en lopen dus als eerste richting SheiKra. Onderweg komen we verschillende soorten vogels tegen. En ook een bezoekje aan de kangoeroes en walibi’s slaan we niet over.

DSC_9808DSC_9809DSC_9812DSC_9813

DSC_9816

DSC_9835DSC_9837
20200201_112232

20200201_11502020200201_11502520200201_115040

Bij SheiKra zien we dat de wachttijd niet lang is. Het lijkt erop dat we de tassen in een kluisje moeten doen en besluiten daarom om 2 aan 2 de achtbaan te doen. Als eerste gaan mijn vader en moeder in de rij staan. Na nog geen tien minuten wachten zijn ze al aan de beurt. Daarna is het de beurt aan ons. Prima baantje.

20200201_120758
20200201_120715_039

Naast SheiKra staat de nieuwe achtbaan Tigris. Maar hij lijkt storing te hebben. Inmiddels hebben we ook weer wat honger gekregen, maar kunnen niets gevonden krijgen waar geen frietjes bij zit. Juist dat maakt het dan ook weer zo duur: 11 dollar voor een broodje mét friet erbij. Waarom niet gewoon alleen het broodje? Zeker omdat we eigenlijk niet zo’n hele grote honger hebben, maar gewoon zin hebben in een klein hapje. Dan zien we dat Tigris het ook weer doet en besluiten dit keer om met zijn drieën erin te gaan. Mijn moeder heeft lichte hoofdpijn gekregen van SheiKra, doordat het allemaal zo hard langs de oren waait. Tigris is voor ons goedgekeurd.

20200201_130036_026

Bij Bengal Bistro zien we dat we ook voor een kids meal mogen gaan. Dat is een hotdog met frietjes óf fruit. En dat voor 8 dollar. Nou, dat is nog te doen. Ik kies voor wat fruit erbij (druiven), maar Martijn gaat toch voor een beetje friet. Mijn vader en moeder delen een maaltijd, zodat mijn vader de hotdog heeft en mijn moeder de frietjes.

20200201_13273520200201_132740
20200201_135258

Onze volgende achtbaan wordt Kumba. Mijn moeder heeft besloten om vandaag de tassendrager te zijn (handig Winking smile ), maar mijn vader stapt gewoon overal gezellig mee in. Fijn dat het niet zo druk is in het park, waardoor mijn moeder niet steeds super lang alleen hoeft te wachten op een bankje. Na Kumba zien we een valtoren. Iets waar ik geen fan van ben, maar mijn vader geeft te kennen er toch wel in te willen. Martijn vindt dit soort valtorens wel leuk, dus hij offert zich op om met mijn vader erin te gaan. Ons ma en ik blijven achter op een bankje en bekijken goed wanneer ze erin gaan. Na een beurt of 4 mogen ze instappen. Deze valtoren gaat niet op de normale manier omlaag. Nee, hij kantelt ook nog een stukje naar voren, waardoor je met je gezicht naar beneden kijkt. Brrr, ik moet er niet aan denken. Maar mijn vader en Martijn vinden het erg leuk. Alleen dat hangen in een tuigje bovenin, duurt net wat te lang.

DSC_0022DSC_0035

Daarna komen we uit bij Cheetah Hunt en daar stappen we weer met zijn drietjes in. Wat een heerlijke baan is dit toch. Lekker soepel in de bochten.

20200201_150933_043

Naast deze baan staat Cobra’s Curse. De wachttijd bedraagt alleen voor deze baan 35 minuten. Oeh, dat is toch wel wat lang. Ik vraag mijn moeder om wel mee de rij in te gaan en dat ze dan, als wij in mogen stappen, weer via de uitgang naar buiten gaat. Dan hoeft ze niet zo lang alleen buiten te wachten. Wel zo gezellig. Na een minuut of 40 stappen we in een karretje. Maar niet op de normale manier. Normaal stap je via een loopband in, maar wij mogen in een karretje voor mensen met een beperking stappen (alsof ze het kunnen zien aan ons Smile with tongue out). Hier schuift het hele treintje opzij de baan op.

20200201_15573620200201_16235020200201_164221_023

De baan is oké. Niet vervelend ofzo, maar eigenlijk is het niet de 40 minuten wachten waard. Een kwartier hooguit. Maar goed, we mogen hem weer afvinken! Inmiddels is het 17.00 uur en we besluiten dat het qua achtbanen het wel genoeg is geweest vandaag. We maken nog wel een ritje op-en-neer met de skyride en via de gorilla’s en het nijlpaard komen we dan uit bij de uitgang.

DSC_0075

20200201_15142720200201_15163920200201_15164620200201_151852

Het is goed geweest voor vandaag. We gaan weer met het trammetje terug naar de parkeerplaats en stellen dan de Tom Tom in op ons huis. De laptop hebben we vanochtend ook meegenomen, dus Martijn rijdt nu terug, zodat ik op de laptop alvast een begin kan maken aan het verslag van vandaag. Onderweg bedenken we dat we wellicht beter door kunnen rijden naar het restaurant. We besluiten om naar Applebees te gaan.

Iets na half 8 lopen we naar binnen. Het is wat druk en een minuut of twintig wachten, geeft ze aan. Maar als we nog geen vijf minuten wachten, mogen we al plaatsnemen. Op de achterste bladzijde van het menu staan wat aanbiedingen. Martijn en mijn vader gaan voor een aanbieding uit de 2 voor 26 dollar en ik ga samen met mijn moeder voor de 2 voor 22 dollar optie. Dit betekent dat we een voorgerecht om te delen mogen uitkiezen en ieder een hoofdgerecht. Als voorgerechten kiezen we voor de uienringen en de mozzarellasticks. En als hoofdgerecht gaan de heren voor de ribs en mijn moeder en ik kiezen voor de riblets.

Onze serveerster bedankt ons ook steeds voor ons geduld. Tja, we kunnen niet echt veel anders dan wachten he. Dan gaat ineens de airco aan. Mijn god, standje vries is aangezet. We zeggen er wel iets van tegen onze serveerster, maar echt een verandering merken we niet. Ja, heel even lijkt het alsof het niet meer koude lucht waait, maar dat is voor korte duur. Brrr… De kou komt zelfs door onze vesten heen. Het duurt een behoorlijke tijd voor het eten op tafel staat. Pas een half uur later. Maar smaken doet het ons wel.

20200201_19571520200201_195722

 20200201_20054920200201_20055520200201_20060220200201_200609

Daarna rijden we snel naar huis, want daar kan de verwarming aan. Buiten is het een graad of 14, maar voelt toch behoorlijk fris aan. Ik tik het verslag af en niet veel later zullen we richting bed gaan. Morgen ons eerste dagje Disney: Epcot! Ons eerste fastpass is tussen 9.15 uur en 10.15 uur, dus willen we op tijd richting het park.

Dag 02: acclimatiseerdagje

Uiteraard zijn we vroeg wakker door de jetlag. Rond half 6 pakken we de laptop erbij en zoekt Martijn de foto’s uit. Daarna ga ik het verslag aftikken. Ik zet wat koffie en de rest van Huize Van Schijndel wordt ook wakker. Vandaag gaan we het vooral rustig aan doen.

Rond 9 uur zijn we helemaal gereed en rijden we naar Perkins voor ons ontbijt. Mijn vader gaat voor de All American (ofwel, twee spiegeleieren, wat bacon en hashbrowns), Martijn voor een Everything omelet en mijn moeder en ik gaan voor de Granny’s Country omelet. Het duurt ons alleen iets te lang voordat het eten komt, maar dat zal ook wel te maken hebben met het feit dat we best trek hebben in een ontbijt. Als het ontbijt eenmaal voor onze neus staat, smikkelen we heerlijk alles op.

20200131_09224020200131_09562520200131_09562820200131_09563120200131_095639

Na het ontbijt rijden we naar de Walmart waar we onze boodschappen voor de komende dagen inslaan. Nu we een appartement hebben, is het wellicht ook wel fijn om gewoon in de ochtend ‘thuis’ je ontbijt te nuttigen. We kopen dan ook wat brood, boter, ham, smeerkaas en pindakaas. Ook een bakje aardbeien gaan mee. Dat vinden we ook altijd lekker op brood. Verder wordt er ook wat frisdrank, bier, melk, water en oploskoffie in het karretje gedaan.

20200131_114845

Daarna rijden we naar de Target. Maar waar we voor komen, hebben ze helaas niet. We zien regelmatig verschillende berichten voorbij komen dat er bij de Target wat Friends spullen te koop is. Maar niet in deze Target dus.

20200131_130721

Wel heul veul Disneyspullen. Goh, hoe zou dat toch komen? Inmiddels hebben we van het boodschapperen wat dorst gekregen. Maar in plaats van wat fris te drinken, halen we bij de Mac Donalds een heerlijke shake. Daar waren we wel aan toe. Inmiddels is de temperatuur buiten ook naar zo’n 24 graden gestegen (terwijl we vanochtend met een graad of 15 begonnen) en gaan de vestjes uit.

20200131_131913

Volgende stop is Total Wine & More. Niet omdat we nog meer drank nodig hebben, maar gewoon even binnenkijken. Het is namelijk zo’n grote winkel met alleen maar drank, dat is zeker wel leuk om even te bezoeken. Het is zeg maar de Gall & Gall, maar dan 25 keer zo groot. En dat is niet eens overdreven!

20200131_140317

20200131_14001920200131_140039

Na Total Wine & More rijden we naar Disney Springs. Martijn en ik hebben drie jaar geleden een Magic Band gekocht, maar mijn ouders hebben er nog geen. Dus die gaan we eentje kopen. We parkeren de auto bij Lime Garage en lopen als eerste naar de grote World of Disney. Wát een aanbod aan Disneyspullen zeg. Jeetje.

20200131_14460320200131_150655

Bij Disney’s Pin Traders kopen we twee Magic Bands. De mintgroene voor mijn moeder en de donkerblauwe voor mijn vader.

20200131_174614

Daarna lopen we nog wat door Disney Springs waar we de kerstsfeer proeven, ontdekken dat je van Lego alles kan maken en kijken hoe Goofy snoep maakt.

20200131_15165220200131_15170020200131_15170620200131_152542

20200131_15115720200131_15124120200131_15133120200131_15130520200131_15143320200131_151441

20200131_15345720200131_15353120200131_15392520200131_15395220200131_15383120200131_15400620200131_154316

Uiteindelijk eindigen we bij Coca Cola World. Op het dakterras kopen we een drankje voor 3 dollar. Hiermee kun je 5x in het uur bij de Freestyle apparaat drinken aftappen. Nu gaan we dát uiteraard never nooit halen, maar twee keer moet zeker wel kunnen.

20200131_15524420200131_16125820200131_164033

Als we weer terug lopen naar de parkeergarage, drupt het wat lichtjes. Maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Wel koelt het hierdoor wat af. We rijden weer terug naar ons appartement om onze boodschappen in de koeling te leggen en gaan dan ook even rustig zitten. Zo’n eerste dag is, ondanks dat we eigenlijk niet heel veel gedaan hebben, toch wel vermoeiend. De jetlag is er nog niet helemaal uit. Rond een uur of half zeven rijden we richting de Denny’s bij Old Town. We bestellen alle vier iets anders. Martijn gaat voor de Bourbon Chicken Sizzlin Skillet, mijn vader kiest voor de Sirloin Steak, ons ma gaat voor de Slow-cooked Pot Roast en ik kies voor de Homestyle Meatloaf. Het smaakt ons allen erg lekker.

20200131_19072720200131_19073420200131_19074620200131_190757

Na het eten parkeren we de auto aan de overkant, bij Old Town. Althans, dat is de bedoeling, maar het is behoorlijk druk. Logisch ook, aangezien het vandaag vrijdag is en dan is de auto-parade voor Muscle Cars.

20200131_205729

Gelukkig vinden we een plekje langs de kant van de weg. We lopen eerst over Fun Spot, een soort permanente kermis. De achtbaan Mineblower staat er mooi bij, zo met al die lampen. Deze baan hebben wij in 2017 gedaan, toen hij nét geopend was. Vandaag slaan we hem over.

20200131_195858

20200131_195947_035

Daarna lopen we naar Old Town. De muscle cars staan prachtig te pronken op de parkeerplaats.

20200131_20185720200131_20190420200131_20193520200131_20202420200131_20212620200131_20212920200131_202312

Dan horen we door de speakers dat de muscle cars naar de begin van de parade mogen rijden. Wij gaan dus ook een plekje zoeken in de hoofdstraat.

20200131_202559

Om exact half 9 klinkt eerst het volkslied door de speakers en daarna verschijnen in de verte de auto’s. Ze rijden langzaam voorbij. De één nog mooier dan de ander, de één ook uitbundiger dan de ander. Erg leuk om te zien.

20200131_20331920200131_20345920200131_20352720200131_20360220200131_20363320200131_20371020200131_204006_00120200131_20413020200131_204156

Na een minuut of twintig zijn ze allemaal gepasseerd en lopen we nog wat rond. Maar we beginnen erg moe te worden, dus besluiten om weer terug naar ‘huis’ te gaan. We kakken in…

Eenmaal terug op de kamer begin ik toch nog aan het verslag. Drinken we een kop koffie (en Martijn & ik later nog een biertje) en dan is het toch écht over voor vandaag. Morgen staat Busch Gardens op de planning. Vanaf 3 februari gaat Cheetah Hunt in onderhoud, dus moeten we uiteraard voor die datum naar Busch Gardens.